Download Pdf Print
geen 

Industriële emissie van zware metalen naar de lucht

Pressure (milieudruk), legende opent in pop-up, legende opent in pop-up
De industrie is een belangrijke verantwoordelijke voor de uitstoot van de diverse zware metalen in de omgevingslucht. Deze indicator brengt de evolutie sinds 2000 van de emissie van zware metalen in beeld. De groep zware metalen die hier beschouwd wordt bevat de twee zwarte lijstmetalen cadmium en kwik en de zes grijze lijstmetalen lood, zink, nikkel, arseen, chroom en koper. Zware metalen worden door de industrie hoofdzakelijk uitgestoten in processen waarbij metaalproducten worden gemaakt of verwerkt.

Figuren

Emissie van As, Cd, Cr en Hg (Vlaanderen, 2000-2010)
Bron: VMM

Cijfers en figuur in Excel.
Emissie van Cu en Ni (Vlaanderen, 2000-2010)
Bron: VMM

Cijfers en figuur in Excel.
Emissie van Pb en Zn (Vlaanderen, 2000-2010)
Bron: VMM

Cijfers en figuur in Excel.

Verloop

Doelstellingen

  • Op de vierde Noordzeeconferentie (1995) is beslist om binnen één generatie (25 jaar) de lozing van gevaarlijke producten stopzetten. Ook het OSPAR verdrag mikt op een nullozing tegen 2020.
  • Voor Vlaanderen lijkt deze langetermijndoelstellingen echter niet haalbaar, gelet op de talrijke diffuse en natuurlijke bronnen. Daarom wordt tegen 2020 een reductie van 90 % t.o.v. 1995 vooropgesteld, voor elk van de zware metalen afzonderlijk. Deze doelstelling dient gefaseerd bereikt te worden. Voor lucht komt dit neer op 50 % reductie tegen 2002, 70 % reductie tegen 2010 en 90 % reductie tegen 2020, telkens t.o.v. 1995.

De industrie heeft in 2010 het grootste aandeel in de emissies in Vlaanderen van As (67 %), Cd (63 %), Cr (48 %), Hg (45 %), Ni (57 %), Pb (72 %) en Zn (47 %). 

Binnen de industrie is de deelsector metaal veruit de grootste emissiebron, gevolgd door de chemie. In de afgelopen 10 jaar is de industrie erin geslaagd de emissies van zware metalen fors te reduceren. Dit is gebeurd door tal van end-of-pipe maatregelen, organisatorische hervormingen, doorgedreven procesveranderingen. Aangezien zware metalen veelal gebonden zitten op stofdeeltjes heeft een verdere reductie van de stofemissies tevens een reductie van de uitstoot van zware metalen met zich mee gebracht. In 2008 en 2009 werd de emissiedaling in de hand gewerkt door een verminderde activiteit als gevolg van de financieel economische crisis. In 2010 trok de economie opnieuw aan met een stijging van de emissies van zware metalen tot gevolg.

De industriële emissies van Cu, Pb, Zn en As kenden de grootste reductie tussen 2000 en 2010, namelijk met resp. 75 %, 71 %, 62 % en 60 %. Voor Hg, Cr en Ni was er een emissiereductie van 53 %, 45 % en 20 %. Enkel de emissie van Cd daalde nauwelijks (-2 %). 

Meer info

Meer cijfers

.pdf Kernset Milieudata

Laatst bijgewerkt

Februari 2012

Contactpersoon bij MIRA

Hugo  Van Hooste

Woordenboek

Metaalequivalent
om rekening te houden met de ecotoxiciteit van zware metalen wordt een som van zware metalen gemaakt waarbij de hoeveelheid van een zwaar metaal wordt vermenigvuldigd met een factor. Voor Pb, Cr en As is deze factor 1, voor Ni 2, voor Zn en Cu 5, voor Cd 10 en voor Hg 40.
OSPAR
conventie ter bescherming van het mariene milieu van de Noord-Oost Atlantische zone. Genoemd naar de conventie van Oslo en Parijs.
Zware metalen
hieronder worden vaak de volgende acht elementen verstaan die door de Derde Noordzeeconferentie als prioritair worden beschouwd: As, Cd , Cr , Cu , Hg , Pb , Ni en Zn. Als sporenelementen zijn veel van deze elementen noodzakelijk voor het ondersteunen van het biologisch leven. Bij hogere niveaus worden ze daarentegen toxisch, kunnen ze accumuleren in biologische systemen en vertegenwoordigen ze een significant gezondheidsrisico.