De bevolkingsgroei is de som van natuurlijke aangroei (aantal geboortes min aantal sterftes) en migratie. Elke burger in Vlaanderen levert een bijdrage aan de milieudruk door te consumeren, te verplaatsen, te bouwen en te wonen, … Een toenemende bevolking leidt dan ook tot een stijgende druk op het milieu: meer ruimtegebruik, meer verplaatsingen, een hoger gebruik van energiebronnen, meer huishoudelijk afval, meer afvalwater, grotere emissies van verontreinigende stoffen, …
Bevolking neemt toe door migratie
Vlaanderen is een dichtbevolkte regio. In de 308 gemeenten van het Vlaamse gewest leefden op 1 januari 2010 6,25 miljoen inwoners. Dit is een stijging van 8,9 % sinds 1 januari 1990, toen Vlaanderen 5,74 miljoen inwoners telde. Ook de bevolkingsdichtheid steeg bijgevolg, van gemiddeld 424 naar 462 inwoners per km2.
Over de periode 1990-2009 werd de bevolkingsgroei vooral bepaald door migraties, met een aandeel van gemiddeld 66% in de totale bevolkingsgroei. De natuurlijke aangroei had in 1990 nog een aandeel van ongeveer de helft, bereikte een dieptepunt in 2003 (aandeel van 5 %), maar nam daarna opnieuw toe dankzij een stijging in het geboortecijfer. Deze stijging is echter klein ten opzichte van de sterk toegenomen migratie-aantallen. De bevolkingsaangroei in Vlaanderen wordt bijgevolg de laatste jaren bepaald door de instroom uit het Brussels Gewest maar vooral uit het buitenland.
Laatst bijgewerkt
Januari 2011