De roetdeeltjes in de lucht die ontstaan bij verbrandingsreacties (bv. dieselmotoren of houtverbranding) zijn vermoedelijk de meest schadelijke fractie van het zwevend stof. Roetdeeltjes hebben typisch een grootte van ongeveer 300 nm (0,3 µm). Indicatoren die de fractie roetdeeltjes weergeven in de lucht zijn zwarte rook en zwarte koolstof. Beiden worden met een optische methode gemeten.

In de jaren '50 werd de algemene luchtkwaliteit vooral bepaald door zwaveldioxide (SO₂) en zwarte rook, o.a. door het gebruik van steenkool. Zo kwam deze fractie vrij vroeg onder de aandacht. Door maatregelen  die in het verleden genomen zijn, is de concentratie van het zwarte rook over de decennia heen sterk gezakt en ebde de interesse voor deze indicator ook weg. Recent is er opnieuw aandacht voor zwarte rook, deze keer als verkeersgerelateerde indicator.
De laatste jaren wordt ook de fractie zwarte koolstof gemeten. Zwarte koolstof bestaat uit de fractie van fijne stofdeeltjes die bestaan uit koolstof met een donkere kleur. Deze fractie wordt vrijwel uitsluitend door menselijke activiteiten veroorzaakt. Een vergelijkbare fractie, die echter niet met een optische methode gemeten wordt, is de elementaire koolstof. Beiden zijn een maat voor kankerverwekkende roetdeeltjes in de lucht. Zwarte koolstof heeft naast die gezondheidseffecten ook een directe invloed op de klimaatverandering door licht- en warmte-absorptie.