Versnippering van de open ruimte is een gevolg van de hoeveelheid van en de manier waarop de verschillende sectoren de beschikbare ruimte in Vlaanderen gebruiken. De belangrijkste veroorzaker van deze versnippering is bebouwing en de manier waarop deze bebouwing voorkomt en georganiseerd is. Lintbebouwing en verspreide bebouwing zijn karakteristiek voor Vlaanderen. Deze bebouwing leidt tot verdichting (meer huizen, wegen… per km2), dichtslibbing (een gevorderde vorm van verdichting, typisch voor urbanisatie met het ontstaan van een netwerk met overblijvende snippers open ruimte); versnijding (door wegen); verscherping (bv. scherper contrast tussen bos en open ruimte door vernieling van de bosmantel); isolering (verbreking ecologische of visuele verbinding); afscherming of barrièrevorming (moeilijker wordende doorgang of slechter visueel verband).
Bebouwde oppervlakte in Vlaanderen blijft toenemen
Vlaanderen is een regio met een hoge bebouwingsgraad. In 2009 bestond 26 % van Vlaanderen (3 546 km2) uit bebouwde gronden en aanverwante gebieden (o.a. woningen, wegen, stortplaatsen, stadsparken, tuinen).
Tussen 1990 en 2009 nam de bebouwde oppervlakte in Vlaanderen toe met 670 km2 ten koste van de open ruimte (o.a. landbouw, bossen, heide, stranden en duinen). Dit is een stijging van de bebouwde oppervlakte met 23 %. De toename is vooral toe te schrijven aan de woningbouw, die steeg met 40 % en nu 44 % van de bebouwde oppervlakte inneemt (11 % van de totale oppervlakte van Vlaanderen). Ook de oppervlakte nijverheids- en handelsterreinen kende een sterke toename, met respectievelijk 37 % en 28 %. De oppervlakte van terreinen voor vervoer en communicatie (o.a. openbare wegen, spoorwegen, luchthavens) nam toe met 6 % en neemt 30 % van de bebouwde oppervlakte (8 % van Vlaanderen) in beslag in 2009.
Laatst bijgewerkt
November 2010