De indicator geeft een beeld van de relatieve abondantie van de garnaalpopulatie in de Belgische kustwateren en is een maatstaf voor de algemene toestand waarin de garnaalpopulatie verkeert. De indicator wordt berekend als de aanvoer van grijze garnaal (enkel door vaartuigen die een gerichte garnaalvisserij beoefenen) per eenheid van visserij-inspanning, gecorrigeerd voor het motorvermogen van de vaartuigen (afgekort LPUEcorr = Landings per Unit Effort).
De indicator vertoont een duidelijke neerwaartse trend, van ca. 0,125 kg/pk-uur op het einde van de jaren 1970, tot ca. 0,060 kg/pk-uur vanaf het einde van de jaren 1990 (een afname met ca. 50 %). Sinds 2000-2001 lijkt het verval gestopt en fluctueert de indicator tussen 0,050 en 0,080 kg/pk-uur .
Het is niet duidelijk welke invloedsfactoren verantwoordelijk zijn voor de klaarblijkelijke afkalving van de garnaalpopulatie in de Belgische kustwateren. De denkpiste van een toename van de predatiedruk kan alvast uitgesloten worden, want de populaties van de belangrijkste garnaalpredatoren in de Belgische kustwateren zijn de voorbije decennia niet toegenomen. Andere, en stuk voor stuk plausibele hypothesen zijn: (1) een verminderd voortplantingspotentieel door verontreinigende stoffen die een negatieve invloed hebben op de eiproductie; (2) een verminderde rekrutering door een regressie van het areaal aan kweekgebieden (slikken en schorren in de Westerschelde) en/of de kwaliteit van deze gebieden; (3) een verschuiving van de populatie naar het Noorden, als gevolg van de opwarming van de zuidelijke Noordzee; of (4) een combinatie van twee of meer van deze factoren.
Laatst bijgewerkt
Augustus 2007