Verloop

De huidige stralingsbescherming is volledig georiënteerd op de gezondheidseffecten van de mens, wat in het dichtbevolkte Vlaanderen waarschijnlijk voldoende bescherming biedt aan de natuur. Deze aanpak kan echter problemen opleveren op plaatsen waar de mens afwezig is, zoals op de bodem van de oceaan (zeedumping), in de ondergrond (geologische berging) of in afgelegen gebieden (kernproeven).

De ICRP (International Commission on Radiological Protection) is een wetenschappelijke commissie in 1928 opgericht door de 'International Society of Radiologists'. Ze publiceert regelmatig aanbevelingen en richtlijnen en bepaalt aldus wereldwijd de basisprincipes van de stralingsbescherming. In het najaar van 2007 zal de ICRP een herziening van haar aanbevelingen uit 1991 (' ICRP publicatie 60') publiceren. Het ontwerp van nieuwe aanbevelingen voorzag alvast in een uitbreiding van de stralingsbescherming naar de schadelijke effecten op dieren en planten. Bedoeling is de gezondheidseffecten in dieren en planten te  beperken, zodat de impact ervan op de biodiversiteit en op de gezondheidstoestand van natuurlijke leefgemeenschappen (ecosystemen) verwaarloosbaar is. De voorgestelde aanpak is dezelfde als deze voor de mens. Naar analogie met de 'referentie mens' zullen een twaalftal ruim verspreide dier- en plantensoorten als referentie gekozen worden voor dosisberekeningen en voor het evalueren van de stralingseffecten.

Tegen de nieuwe benadering van ICRP kan men inbrengen dat milieubescherming veel meer is dan het beschermen van planten en dieren. Het omvat ook duurzaamheid, controle op de vervuiling, algemene hygiëne, landgebruik, het beschermen van biotische en non-biotische milieucompartimenten … De stralingsbescherming integreren met de uitgebreide milieureglementering voor niet-radiologische polluenten met als uitgangspunt de belasting van elk ecosysteem (zee, atmosfeer, rivier, slib…) zou volgens hen een betere benadering zijn.

Meer info