|
Download Pdf
|
Print
|
Kunstmatige hemelluminantie als % van de natuurlijke hemelluminantie
|
 |
Lichthinder is de overlast die men ondervindt van kunstlicht, ten gevolge van de intensiteit, de richting of de spectrale eigenschappen van het licht bv. door rechtstreekse verblinding of verstorende factor bij o.a. sterrenwaarneming. Het bepalen van de hoeveelheid licht in de nachtelijke leefomgeving kan op verschillende manieren gebeuren: via de bepaling van de kunstmatige hemelluminantie, de helderheid van de sterrenhemel of de waarneembaarheid vanuit de ruimte (satellietbeelden).
De richtinggevende doelstelling in het MINA-plan 3 (2003-2007) stelt dat er in 2007 geen gebieden meer voorkomen met een kunstmatige hemelluminantie groter dan 9 keer de natuurlijke hemelluminantie (tussen 0.30 uur en 5 uur). Op lange termijn streeft men naar een vemindering van de kunstmatige hemelluminantie zodat de natuurlijke hemelluminantie maximaal hersteld worden.
Wanneer de kaart van België (eerste figuur) voor de periode na middernacht omgerekend zou naar worden naar percent van de natuurlijke hemelluminantie bij nieuwe maan zou men in Vlaanderen bijna overal meer dan 300 % meten tot meer dan 900 % in de meest lichtvervuilde gebieden. Hierdoor wordt de doelstelling die geformuleerd staat in het MINA-plan 3 niet gehaald.
Op de huidige inschatting voor Europa (tweede figuur) is er een duidelijk verband tussen bevolkingsdichtheid en lichtvervuiling in Europa. Vlaanderen, het grootste deel van Nederland en het Ruhrgebied bevinden zich op een vergelijkbaar niveau (> 300 %). Groene gebieden met een kunstmatige hemelluminantie kleiner dan de natuurlijke zijn vooral in afgelegen gebieden van Frankrijk en Spanje gelegen.
Laatst bijgewerkt
Mei 2008