De Europese doelstellingen voor de bescherming van de volksgezondheid zijn gebaseerd op mogelijke schadelijke effecten van ozon boven een drempel. De WGO verklaart echter dat geen drempelwaarden (meer) kunnen worden vastgesteld waaronder (chronische) gezondheidseffecten door ozon kunnen worden uitgesloten. Dus ook de lagere ‘alledaagse’ concentraties van ozon kunnen zorgen voor schadelijke gezondheidseffecten bij de (meest gevoelige groepen van de) bevolking. Daarom wordt naast het aantal overschrijdingsdagen en de jaaroverlast ook de jaargemiddelde ozonconcentratie, als maat voor de ozonachtergrond, gebruikt als toestandsindicator.
Achtergrondconcentratie van ozon stagneert
In de figuur worden, naast de jaargemiddelde ozonconcentraties per jaar in Vlaanderen, ook telkens de ozonconcentraties uitgemiddeld over 3 jaar weergegeven, om schommelingen afkomstig van wisselende meteorologische omstandigheden af te vlakken.
De figuur toont een significante stijging tussen 1994 en 2000. De jaargemiddelde ozonconcentratie nam toe van 33 µg/m³ tot 41 µg/m³ in de periode 1992-2000. Vanaf 2000 is het verloop eerder constant. In 2010 was de jaargemiddelde concentratie 40,6 µg/m³.
Een dergelijke evolutie in ozonachtergrondconcentraties wordt ook opgemerkt in het meest westelijke ozonmeetpunt in Europa (Mace Head in Ierland). Die metingen zijn een goede indicator voor de ozonconcentraties in de aangevoerde lucht van over de Atlantische oceaan.
In Vlaanderen en West-Europa neemt de emissie van ozonprecursoren af. De emissies van methaan en andere ozonprecursoren nemen echter toe in het noordelijke halfrond, onder meer in Azië. Globaal gezien is de ozonvormende verontreiniging in de noordelijke hemisfeer dus toegenomen.
Daarnaast hebben verkeersmaatregelen, die zorgden voor een daling van de NOx-uitstoot, naast een afname van de ozonpiekconcentraties geleid tot een verhoging van de ozonachtergrondconcentraties (door de verminderde ozonafbraak). Alleen een nog verdergaande daling van de emissies kan de situatie uiteindelijk ten goede keren.
Laatst bijgewerkt
Januari 2012