De bodems in Vlaanderen worden op veel plaatsen afgedicht door woningen, wegen en andere constructies die gebouwd worden. Daardoor gaan de oorspronkelijke functies van die bodems, zoals bv. landbouw en bosbouw, verloren. De afdichting van natuurlijke bodems beïnvloedt ook de hydrologische toestand: het water kan niet meer infiltreren en stroomt af via het verharde oppervlak waardoor die bodem verdroogt. Bovendien versnippert de open ruimte door de aanwezigheid van die verharde oppervlakken.
Bebouwde oppervlakte in Vlaanderen blijft toenemen
Vlaanderen is een regio met een hoge bebouwingsgraad. In 2009 bestond 26 % van Vlaanderen (3 546 km2) uit bebouwde gronden en aanverwante gebieden (o.a. woningen, wegen, stortplaatsen, stadsparken, tuinen).
Tussen 1990 en 2009 nam de bebouwde oppervlakte in Vlaanderen toe met 670 km2 ten koste van de open ruimte (o.a. landbouw, bossen, heide, stranden en duinen). Dit is een stijging van de bebouwde oppervlakte met 23 %. De toename is vooral toe te schrijven aan de woningbouw, die steeg met 40 % en nu 44 % van de bebouwde oppervlakte inneemt (11 % van de totale oppervlakte van Vlaanderen). Ook de oppervlakte nijverheids- en handelsterreinen kende een sterke toename, met respectievelijk 37 % en 28 %. De oppervlakte van terreinen voor vervoer en communicatie (o.a. openbare wegen, spoorwegen, luchthavens) nam toe met 6 % en neemt 30 % van de bebouwde oppervlakte (8 % van Vlaanderen) in beslag in 2009.
Laatst bijgewerkt
November 2010