Download Pdf Print
geen 

Humane biomonitoring - referentiewaarden blootstelling zware metalen

Impact (gevolgen), legende opent in pop-up
De blootstelling en effecten van schadelijke stoffen bij de bevolking kan men inschatten met behulp van biomonitoring. Hierbij wordt de inwendige dosis van een stof in bloed, urine of andere biologische media (blootstellingsbiomerkers) gemeten waardoor alle bronnen die bijdragen tot deze blootstelling in rekening worden gebracht.

In het kader van het Steunpunt Milieu & Gezondheid werden twee Vlaamse humane biomonitoringsprogramma’s (VHBP) uitgevoerd. In opeenvolgende, campagnes werden bij pasgeborenen (navelstrengbloed), adolescenten en volwassenen milieugevaarlijke stoffen gemeten. In het eerste VHBP werd nagegaan of het mogelijk was om verschillen te meten bij bewoners van verschillende gebieden. In het tweede VHBP wil men referentiewaarden voor de algemene bevolking in Vlaanderen bepalen, dit noemt men de referentiebiomonitoring.
De resultaten zijn geen streefwaarden of normen gebaseerd op gezondheidsrisico’s maar kunnen wel een vergelijkingsbasis vormen bij specifieke blootstellingsituaties. Het referentiegemiddelde geeft de gemiddelde blootstelling weer, de P90 geeft de piekwaarden weer.

Figuren

Concentraties zware metalen in de mens (Vlaanderen 2001, 2008)
Bron: Steunpunt Milieu en Gezondheid

Cijfers en figuur in Excel.
Referentiewaarden zware metalen in de mens (Vlaanderen, 2008)
Bron: Steunpunt Milieu en Gezondheid

Cijfers en figuur in Excel.

Verloop

Referentiewaarden zware metalen
Er werden een hele reeks metalen bepaald in bloed, urine en haar van pasgeborenen, moeders van pasgeborenen, jongeren en volwassenen. Ze staan weergegeven in de tabel. De referentiewaarden voor zware metalen zijn laag t.o.v. meetwaarden uit gelijkaardige studies beschreven in de internationale wetenschappelijke literatuur.

Zware metalen in jongeren en pasgeborenen dalen
De gemeten gemiddelde concentratie aan zware metalen bij jongeren en pasgeborenen is significant lager in de tweede meetperiode in vergelijking met de eerste meetperiode. Ook de piekwaarden vertonen ditzelfde patroon. Er kan een effectieve daling in de tijd zijn, maar door de verschillende opzet in de twee meetcampagnes kan dit ook een weerspiegeling zijn van een verschil in steekproef (bv. verschil in leeftijdsgroep, onderzocht gebied) of meetmethode.

Laatst bijgewerkt

November 2010

Contactpersoon bij MIRA

Myriam  Bossuyt

Woordenboek

Biomerker
meting in het menselijke lichaam of ander biologisch medium, die een beeld geeft van ofwel de blootstelling aan polluenten (inwendige dosissen van polluenten of hun metabolieten) ofwel vroegtijdige biologische effecten (biomerker van effect).
Biomonitoring (mens)
om blootstelling en effecten van toxische stoffen bij de bevolking in te schatten, wordt ondermeer biologische monitoring toegepast, waarbij de vaststelling van het geïntegreerde blootstellingsniveau berust op metingen van de inwendige dosis van een stof in bloed, urine of andere biologische media. Om de inwendige blootstelling te koppelen aan vroegtijdige omkeerbare effecten, kunnen bovendien biomerkers van effect gemeten worden.