Download Pdf Print
onduidelijke evolutie, legende opent in pop-up 

Humane biomonitoring - referentiewaarden blootstelling persistente polluenten

Impact (gevolgen), legende opent in pop-up
De blootstelling en effecten van schadelijke stoffen bij de bevolking kan men inschatten met behulp van biomonitoring. Hierbij wordt de inwendige dosis van een stof in bloed, urine of andere biologische media (blootstellingsbiomerkers) gemeten waardoor alle bronnen die bijdragen tot deze blootstelling in rekening worden gebracht.

In het kader van het Steunpunt Milieu & Gezondheid werden twee Vlaamse humane biomonitoringsprogramma’s (VHBP) uitgevoerd. In opeenvolgende, campagnes werden bij pasgeborenen (navelstrengbloed), adolescenten en volwassenen milieugevaarlijke stoffen gemeten. In het eerste VHBP werd nagegaan of het mogelijk was om verschillen te meten bij bewoners van verschillende gebieden. In het tweede VHBP wil men referentiewaarden voor de algemene bevolking in Vlaanderen bepalen, dit noemt men de referentiebiomonitoring.
De resultaten zijn geen streefwaarden of normen gebaseerd op gezondheidsrisico’s maar kunnen wel een vergelijkingsbasis vormen bij specifieke blootstellingsituaties. Het referentiegemiddelde geeft de gemiddelde blootstelling weer, de P90 geeft de piekwaarden weer.

Figuren

Referentiewaarden persistente polluenten (Vlaanderen, 2001, 2008)
Bron: Steunpunt Milieu en Gezondheid (2010)

Cijfers en figuur in Excel.
PCB's, DDE en HCB in jongeren en pasgeborenen (Vlaanderen, 2001, 2008)
Bron: Steunpunt Milieu en Gezondheid

Cijfers en figuur in Excel.

Verloop

Referentiewaarden persistente polluenten

Er werden verschillende persistente gechloreerde polluenten gemeten. De referentiewaarden staan weergegeven in de tabel. De gevonden meetwaarden in jongeren in het 2e VHBP zijn van dezelfde grootteorde als waarden uit vergelijkbare studies uit de internationale literatuur. Studies uit de wetenschappelijke literatuur uitgevoerd bij populaties met hogere blootstelling (bv. inuit) rapporteren hogere waarden dan die teruggevonden in Vlaanderen.

Persistente polluenten in jongeren en pasgeborenen dalen

De gemeten gemiddelde concentratie van de persistente polluenten PCB’s, DDE en HCB in jongeren en pasgeborenen zijn lager in de tweede meetperiode in vergelijking met de eerste meetperiode (figuur). Ook de piekwaarden vertonen ditzelfde patroon. Er is wellicht een effectieve daling in de tijd aangezien deze trend overeenkomt met de trends waargenomen in milieugegevens en andere internationale humane biomonitoringsgegevens dankzij inspanningen van beleid en samenleving om de uitstoot van deze stoffen te beperken. Door de verschillende opzet in de twee meetcampagnes kan de daling die zichtbaar is echter ook een weerspiegeling zijn van een verschil in steekproef (bijvoorbeeld verschil in leeftijdsgroep, onderzocht gebied) of meetmethode.

Laatst bijgewerkt

Januari 2011

Contactpersoon bij MIRA

Myriam  Bossuyt

Woordenboek

Biomerker
meting in het menselijke lichaam of ander biologisch medium, die een beeld geeft van ofwel de blootstelling aan polluenten (inwendige dosissen van polluenten of hun metabolieten) ofwel vroegtijdige biologische effecten (biomerker van effect).
Biomonitoring (mens)
om blootstelling en effecten van toxische stoffen bij de bevolking in te schatten, wordt ondermeer biologische monitoring toegepast, waarbij de vaststelling van het geïntegreerde blootstellingsniveau berust op metingen van de inwendige dosis van een stof in bloed, urine of andere biologische media. Om de inwendige blootstelling te koppelen aan vroegtijdige omkeerbare effecten, kunnen bovendien biomerkers van effect gemeten worden.