Download Pdf Print
onduidelijke evolutie, legende opent in pop-up 

Humane biomonitoring - blootstelling aan andere stoffen

Impact (gevolgen), legende opent in pop-up
In het kader van het Steunpunt Milieu en Gezondheid startte men een Vlaams Humaan Biomonitoringsprogramma (VHBP) op. Hiermee wil men de samengestelde blootstelling in de mens inschatten door de concentratie van verontreinigende stoffen of hun afbraakproducten in de mens te meten (blootstellingsbiomerker). De resultaten zijn geen streefwaarden of normen gebaseerd op gezondheidsrisico’s maar kunnen wel een vergelijkingsbasis vormen bij specifieke blootstellingsituaties. In het recentste VHBP onderzocht men ook nieuwere stoffen, zoals chemicaliën die voorkomen in verzorgingsproducten

Figuren

Concentratie muskmetabolieten in bloed van jongeren
Bron: Steunpunt Milieu en Gezondheid (2010)

Cijfers en figuur in Excel.

Verloop

Blootstelling door verzorgingsproducten

Bij jongeren werden de musks (geurstoffen), parabenen (bewaarmiddelen) en triclosan (conserveermiddel en geurbestrijder) gemeten in urine of bloed. Na koppeling van die meetwaarden aan resultaten van vragenlijsten over het gebruik van verzorgingsproducten, bleek dat de blootstelling aan triclosan en musks (figuur) gerelateerd is aan het gebruik van verzorgingsproducten. Voor parabenen vond men dit niet terug bij jongeren, wel bij volwassenen. De gevonden meetwaarden zijn gelijkaardig of lager dan meetwaarden uit internationale literatuur.

Laatst bijgewerkt

December 2010

Contactpersoon bij MIRA

Myriam  Bossuyt

Woordenboek

Biomerker
meting in het menselijke lichaam of ander biologisch medium, die een beeld geeft van ofwel de blootstelling aan polluenten (inwendige dosissen van polluenten of hun metabolieten) ofwel vroegtijdige biologische effecten (biomerker van effect).
Biomonitoring (mens)
om blootstelling en effecten van toxische stoffen bij de bevolking in te schatten, wordt ondermeer biologische monitoring toegepast, waarbij de vaststelling van het geïntegreerde blootstellingsniveau berust op metingen van de inwendige dosis van een stof in bloed, urine of andere biologische media. Om de inwendige blootstelling te koppelen aan vroegtijdige omkeerbare effecten, kunnen bovendien biomerkers van effect gemeten worden.