Gebruik straling in medische context is gerachtvaardigd
De blootstelling aan ioniserende straling is in het geval van medische toepassingen veelal gerechtvaardigd, aangezien het stellen van een nauwkeurige diagnose meestal primeert op het blootstellingsrisico. Dit belet echter niet dat de blootstelling zo laag als redelijkerwijze mogelijk moet worden gehouden.
Het is dus de uitdaging van het beleid en de medische wereld om de kracht van de moderne beeldvorming optimaal te benutten en tegelijk de dosisbelasting voor de patiënt en het personeel zo laag mogelijk te houden.
Bloostelling bij radiologische onderzoeken
Bij radiologische onderzoeken is de dosis afkomstig van de meer performante maar ook meer belastende CT-onderzoeken in 10 jaar verdubbeld tot 1,14 mSv per jaar (eerste figuur). De toename door CT wordt gedeeltelijk gecompenseerd door een afname van conventionele onderzoeken, met name onderzoeken van het spijsverteringsstelsel en van de ruggenwervels. De gemiddelde jaarlijkse blootstelling in België bedroeg in 2006 1,88 mSv per hoofd (eerste figuur) van de bevolking en in Vlaanderen 1,75 mSv. Het verschil tussen België en Vlaanderen situeert zich ter hoogte van de CT-onderzoeken: een Belg krijgt gemiddeld per jaar 0,155 CT-onderzoeken, een Vlaming krijgt er gemiddeld 0,142 (tweede figuur). De blootstelling voor Vlaanderen en België ligt gevoelig hoger dan het gemiddelde voor de Westerse landen: 1,2 mSv.
Blootstelling bij nucleaire geneeskunde
Uit de frequentie en de gemiddelde dosis per onderzoek valt af te leiden dat de bevolking in Vlaanderen gemiddeld een jaardosis van 0,17 mSv ontving in 2006 ten gevolge van nucleair geneeskundige onderzoeken.
Totale medische bloostelling
Tellen we de cijfers voor gemiddelde blootstelling per persoon ten gevolge van radiologische (1,75 mSv) en nucleair geneeskundige (0,17 mSv) onderzoeken samen, dan komt de gemiddelde medische blootstelling in Vlaanderen op 1,92 mSv per jaar. Dit is op 0,02 mSv na dezelfde waarde als in 2003.
De medische blootstelling in Vlaanderen is hoog in vergelijking met gepubliceerde data uit Nederland, het Verenigd Koninkrijk en Zwitserland. Oorzaken zijn de hogere frequentie van onderzoeken in Vlaanderen en het hoge aandeel van de sterk belastende CT-scans in die onderzoeken. De nucleaire geneeskunde haalt eveneens een zeer hoge frequentie in Vlaanderen in vergelijking met Nederland en het Verenigd Koninkrijk.