De natuurlijke achtergrondstraling is in Vlaanderen eerder laag, maar neemt toe naar het zuiden. Ze wordt in hoofdzaak veroorzaakt door drie langlevende isotopen: uranium-238 en thorium-232 met hun vervalproducten en kalium-40. Deze stoffen zijn aanwezig in de verschillende geologische formaties en de plaatselijke achtergrondstraling wordt in belangrijke mate beïnvloed door de lokale samenstelling van die formaties. Door radioactief verval van radium-226, zelf een vervalproduct van uranium-238, ontstaat het edelgas radon. Meetcampagnes hebben uitgewezen dat de radonconcentratie in woningen in Vlaanderen varieert tussen 10 en 200 Bq/m³. Dit is lager dan de Europese referentiewaarden voor radon van 400 Bq/m³ voor oude woningen en 200 Bq/m³ voor nieuwe. Het gebruik van radiumrijk fosforgips, een afvalproduct van de fosfaatverwerkende nijverheid, heeft geleid tot enigszins verhoogde blootstelling in woningen.
Kosmische straling zorgt voor een uitwendige dosis die toeneemt met de hoogte. De dosis voor het vliegend personeel van 1 tot 6 mSv per jaar is niet langer verwaarloosbaar sinds de verlaging van de dosislimieten tot 1 mSv per jaar voor de bevolking (dit is uitgezonderd natuurlijke achtergrondstraling en medische blootstelling; KB van 20 juli 2001).
Laatst bijgewerkt
Januari 2006